epitit

video msza

Na początku XX wieku powszechnym zjawiskiem na wsi polskiej był analfabetyzm. W Niedomicach nie było szkoły. Wprawdzie w odległych o 4 km Ilkowicach istniała szkoła powszechna, tzw. "czteroklasówka", ale korzystali z niej tylko nieliczni. Światlejsi mieszkańcy wsi zaczęli starać się o otwarcie szkoły na miejscu. Ich starania zakończyły się powodzeniem. 18 kwietnia 1912 roku nastąpiło otwarcie nadetatowej szkoły podlegającej Ilkowicom, która od 1 września stała sie placówką samodzielną.Szkoła nie posiadała własnego budynku. Dla nowej placówki oświatowej władze gminne wynajęły izbę w prywatnym, krytym strzechą budynku. Sąsiednie pomieszczenia wynajęto na mieszkanie dla nauczycieli.

Z początkiem listopada 1914 roku przerwano naukę. Przez całą zimę 1914/15 roku w budynku szkolnym kwaterowali żołnierze rosyjscy. Wojskowi zdewastowali szkolne mienie, w końcu rozebrali na opał cały budynek. Nauczycielka Helena Ziółkowska wyjechała do Ołomuńca gdzie prowadziła szkołę dla dzieci polskich uchodźców. Udało się ocalić część szkolnego archiwum. Jest to zasługą państwa Katarzyny i Antoniego Żołędziów.

Jesienią 1915 roku po przesunięciu się działań wojennych wznowiono zajęcia dydaktyczne w wynajętym czworaku dworskim. Niedomicka szkoła należała wówczas pod Kuratorium Okręgu Szkolnego Lwowskiego. Nauka odbywała się w bardzo trudnych warunkach. Brak było podstawowej bazy materialnej - zamiast tablicy był biały papier, na którym pisano węglem.

W 1923 roku dzierżawca majątku pan Garlicki, wynajmowaną dotychczas na cele szkolne izbę przeznaczył dla robotników rolnych. Nauczycielka przeniosła zajęcia do własnego pokoju. W pomieszczeniu o powierzchni 17,5 m2 uczyło się 60 uczniów. Dopiero 10 lat później wyburzono ściankę działową uzyskując w ten sposób powierzchnię 42 m2.

W 1927 roku zakupiono 2 morgi pola pod budowę nowej szkoły Po upływie 10 lat przystąpiono do prac przygotowawczych. Powołano Komitet Budowy Szkoły na czele z dyrektorem fabryki W. Czerwińskim. Według założeń planu miał to być murowany budynek o powierzchni 50 m2. Kosztorys przewidywał wydatki na sumę 30 tys. złotych.

W lipcu 1937 roku rozpoczęto budowę. Prace budowlane prowadziła krakowska firma "Spójnia". W pracy pomagali mieszkańcy wsi. 27 listopada 1937 roku przekazano do użytku nowy budynek szkoły. Wyposażenie było bardzo skromne i składało się z ławek, 1 globusa, mapy Europy i skrzynki z narzędziami. W budynku szkoły mieściła się również biblioteka TSL.

We wrześniu 1939 roku z powodu działań militarnych II wojny światowej znów przerwano naukę. Przez pewien okres czasu w budynku szkolnym mieściła się niemiecka kolumna sanitarna.

W 1945 roku wznowiono naukę w szkole. Budynek nie posiadał światła elektrycznego. Dopiero w 1950 roku dzięki pomocy tutejszej fabryki wykonano instalację elektryczną. 23 marca po raz pierwszy zapaliły się żarówki elektryczne. W tym samym roku ogrodzono siatką budynek szkolny, ułożono chodnik. Stopniowo poprawiało się wyposażenie szkoły. Zakupiono pierwszy aparat radiowy " "Aga", zainstalowano 4 głośniki. Liczba dzieci uczęszczających do szkoły stale wzrastała. Budynek był za mały. Zaistniała potrzeba rozbudowy szkoły.

W 1957 roku powołano komitet rozbudowy szkoły. Na jego czele stanął Franciszek Markowicz. W następnym roku przystąpiono do prac budowlanych. Prowadzono je w ramach czynu społecznego przy dużej pomocy władz powiatowych. We wrześniu 1958 roku oddano do użytku 2 izby lekcyjne i kancelarię, a w styczniu następnego roku 2 mieszkania nauczycielskie.

 

  

 

W latach 1960 - 61 przeprowadzono remont kapitalny budynku. W jego wyniku odnowiono i zmodernizowano pomieszczenie szkolne, wybudowano nowe ubikacje i budynek gospodarczy. W związku z szerokim programem ośmioletniej szkoły należało pomyśleć o rozszerzeniu bazy lokalowej. Z inicjatywy dyrektora NZC - Czesława Uchwata powołano Komitet Budowy Szkoły. Jego działalność skupiła się na przygotowaniu dokumentów kosztorysowych, zebraniu zobowiązań finansowych od mieszkańców Niedomic. Następnie Komitet przystąpił do zbierania zadeklarowanych składek i organizowaniu imprez dochodowych. Działania te pozwoliły zgromadzić w 1967 roku kwotę 1033 tys zł.

Do prac budowlanych przystąpiono w kwietniu 1967 roku. W budowę duży wkład wniosła załoga Niedomickich Zakładów Celulozy. Niezależnie od zobowiązań mieszkańców (15 dni pracy i 500 zł) załoga zakładu dobrowolnie opodatkowała się w wysokości 1,5% od wynagrodzenia, co dało 1518 tys. zł. W kosztach budowy partycypowała również Centralna Rada Związków Zawodowych, która przeznaczyła na ten cel 2500 tys. zł i totalizator Sportowy (500 tys. zł). Do prac włączyły się również dzieci ze starszych klas wykonując wiele prac porządkowych.

17 grudnia 1968 roku uroczyście przekazano młodzieży budynek nowej szkoły. Szkoła otrzymała imię "XXV - Lecia PRL". Obok stanął pięciomieszkaniowy dom nauczyciela.

Budynek został wykonany starannie. Wyposażono go w instalację centralnego ogrzewania, gazową, wodno - kanalizacyjną. Pomieszczenia zradiofonizowano.

15 izb lekcyjnych, 3 pracownie, świetlica, kuchnia z zapleczem i jadalnią, gabinet lekarski i dentystyczny, sala gimnastyczna o wymiarach 12 x 24 m z pełnym zapleczem zapewniały młodzieży doskonałe warunki do nauki. Obok budynku zlokalizowano asfaltowe boiska do piłki ręcznej, koszykowej, siatkowej.

Szkoła dzisiaj
 

Od 2002 roku szkoła w Niedomicach funkcjonuje jako Zespół Szkoły Podstawowej i Gimnazjum Publicznego. Ma charakter publiczny a organem prowadzącym jest Urząd Gminy w Żabnie.

Szkoła mieści sie w dużym trzykondygnacyjnym budynku przy ulicy Szkolnej 2. Społeczność szkolna to 308 uczniów. W szkole podstawowej uczy się obecnie 183 dzieci a w gimnazjum 125. Są to nie tylko uczniowie z Niedomic, ale również z innych miejscowości tj. Ilkowice, Biskupice, Łęg Tarnowski. Kadra pedagogiczna liczy 29 nauczycieli.

Szkoła nasza dysponuje bardzo dobrą bazą lokalową:

15 sal lekcyjnych
2 pracownie komputerowe z dostępem do Internetu
2 sale gimnastyczne, w tym jedna pełnowymiarowa
biblioteka z czytelnią
świetlica szkolna
kuchnia i stołówka
gabinet lekarski
sklepik szkolny
duże przestrzenne hole na każdym piętrze
Szkoła ma ponadto odpowiednią lokalizację. Znajduje sie w korzystnym dla zdrowia i bezpieczeństwa dzieci miejscu. Budynek oddalony od głównej ruchliwej drogi otoczony jest drzewami, trawnikiem i krzewami ozdobnymi.

W naszej szkole uczniowie mogą czuć sie bezpiecznie również dlatego, że szkoła przez całą dobę jest monitorowana przez kamery, które znajdują się na każdym piętrze budynku jak również na terenie działki szkolnej.